systkini ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jedno z rodzeństwa, brat, siostra; rodzeństwo
(1.1) systkini, ~, ~, ~s (~ð, ~ð, ~nu, ~sins); ~, ~, systkinum, systkina (~n, ~n, systkinunum, systkinanna)
(1.1) Börn, sem alin eru upp sem elsta barn í systkinahópi, eru líklegri til þess að hafa hærri greindavísitölu heldur en systkini þeirra, segir í norskri rannsókn á áhrifum aldursraðar systkina á greind. (mbl.is) → Badania, które zostały przeprowadzone w Norwegii na różnowiekowych rodzeństwach wykazały, że najstarsze z rodzeństwa przeważnie ma większy iloraz inteligencji niż jego bracia i siostry. (1.1) Nærgætni og blíða eru systkini fyrirgefningarinnar! → Wyczucie i subtelność są siostrami przebaczenia. (1.1) Ég á sex systkini. → Mam sześcioro rodzeństwa.
(1.1) systkin
→ rodzeństwo, bracia i siostry;
synonim systkin występuje jedynie w liczbie mnogiej, wobec tego nie zawsze jest zamienny ze znaczeniem (1.1)