__TOC__ dziwny ()
, , ,
przymiotnik jakościowy (1.1) charakteryzujący się czymś niezrozumiałym (1.2) cudownyJolanta Maćkiewicz, Zbigniew Majchrowski, Stanisław Rosiek, Między tekstami 1. Początki. Średniowiecze (echa współczesne), wyd. III, wyd. słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2004, s. 26. (1.3) o wietrze silny
(1.1)
(1.1) Na marginesach książki były jakieś dziwne notatki, z których nic nie wynikało.
(1.1) dziwaczny, osobliwy, cudaczny;
(1.1) normalny
dziwaczek /, zdziwaczenie , dziwactwo , dziwność , dziwak , dziwaczka , dziwadło , dziw dziwić, zadziwić, zdziwić, dziwaczyć, wydziwiać, zdziwaczeć, udziwnić, udziwniać, dziwaczeć dziwaczny dziwnie, dziwacznie
angielski: (1.1) strange, weird, bizarre, out-of-the-way arabski: (1.1) نادر, غريب, دخيل arumuński: (1.1) paraxinTomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 23. baskijski: (1.1) arraro, bitxi białoruski: (1.1) дзіўны, надзвычайны, чароўны, дзівосны bułgarski: (1.1) странен chorwacki: (1.1) čudan czeski: (1.1) divný dolnołużycki: (1.1) źiwny duński: (1.1) mærkelig esperanto: (1.1) stranga francuski: (1.1) étrange, bizarre górnołużycki: (1.1) dźiwny hiszpański: (1.1) extraño, raro interlingua: (1.1) peculiar japoński: (1.1) 不思議 jidysz: (1.1) מאָדנע (modne) kataloński: (1.1) estrany, rar niemiecki: (1.1) seltsam, sonderbar, merkwürdig, bizarr nowogrecki: (1.1) παράξενος, σπάνιος polski język migowy: rosyjski: (1.1) странный rumuński: (1.1) ciudat slovio: (1.1) stranju (странйу) słowacki: (1.1) divný szwedzki: (1.1) konstig, märklig, underlig, egendomlig, besynnerlig tatarski: (1.1) äkämät ukraiński: (1.1) дивний węgierski: (1.1) fura, furcsa wilamowski: (1.1) dziwny, hejwyśt, wyndyliḱ, wyndelik, śmjyśnik włoski: (1.1) strano
dziwny ()
przymiotnik (1.1) dziwny
(1.1) wyndyliḱ