eksistere ()
czasownik (1.1) istnieć
(1.1) at eksistere, eksisterer, eksisterede, eksisteret
(1.1) Stien havde eksisteret i mange år uden navn. → Ścieżka istniała bez nazwy od wielu lat. (1.1) Et eksisterende samarbejde mellem onkologer og kardiologer er blevet formaliseret og styrket på Vejle Sygehus med oprettelsen af et særligt ambulatorium, hvor onkokardiologiske patienter bliver vurderet forud for behandling. → Istniejąca współpraca między onkologami i kardiologami w Szpitalu w Vejle została sformalizowana i wzmocniona poprzez utworzenie specjalnego ambulatorium, w którym pacjenci onkokardiologiczni są oceniani przed leczeniem.
(1.1) være til, findes
eksistens