bide ()
, :
czasownik (1.1) czekać cierpliwie (1.2) pozostawać
(1) bide, bode/bided, bidden/bided, bides, biding
(1.1) bide one's time → czekać stosownej chwili, uzbroić się w cierpliwość
bide ()
rzeczownik nieżywotny (1.1) droga
bidegintza, bidegurutze, bidezidor, bidexka
bide ()
czasownik przechodni (1.1) gryźć, ugryźć, kąsać (1.2) o rybie połknąć przynętę (1.3) powodować lekki ból
(1) at bide, bider, bed, bidt
(1.1) Hamsteren bed mig i fingeren. → Chomik ugryzł mnie w palec. (1.1) De fleste slanger er ikke aggressive og bider kun, hvis de bliver truet. → Większość węży nie jest agresywna i kąsa tylko w sytuacji zagrożenia. (1.3) Kulden bider i kinderne. → Mróz kąsa w policzki.
bides bide fra sig • bide hovedet af nogen
bide ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) bidet