__TOC__ lort ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gówno (odchody) rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) gówno wykrzyknik (3.1) kurwa!, cholera!
(1.1) en lort, lorten, lorte, lortene (2.1) et lort, lortet, lorte, lortene
(1.1) En af jer må have trådt i en lort, gå ud og tør skoene af. → Jeden z was musiał wdepnąć w gówno, wyjdźcie na zewnątrz i wytrzyjcie buty. (2.1) «Reklamer er noget lort!» → „Reklamy to gówno!”
(1.1) pølse, bæ
(1.1) tis (2.1) pis, shit
lortet
lort ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) brud, nieczystość (1.2) gnój, łajno, odchody, ekskrementy
(1) en lort, lorten, lortar, lortarna
(1.1) smuts, snusk (1.2) dynga, spillning, avföring, bajs, skit, exkrementer
lorta lortig
złożenie rzeczownikowe lortgris • hundlort