tuba ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) opakowanie w formie rurki służące do przechowywania substancji półpłynnych (1.2) zawartość tuby (1.1) (1.3) lejkowato rozszerzająca się rura służąca do wzmacniania dźwięku (1.4) krój płaszcza, sukienki lub spódnicy w kształcie tuby (1.3) (1.5) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy; (1.6) o kimś lub o czymś, propagującym poglądy jakiejś osoby lub organizacji
(1.1-6)
(1.1) tuba z pastą / farbą / klejem / silikonem • wyciskać / wycisnąć coś z tuby (1.2) tuba pasty / farby / kleju / silikonu (1.6) tuba propagandowa
tubiarz tubka , tubeczka tubkować tubowy, tubalny tubalnie
(1.5) → trąba
zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
angielski: (1.5) tuba baskijski: (1.5) tuba bułgarski: (1.1) туба ; (1.5) туба duński: (1.1) tube ; (1.2) tube esperanto: (1.1) tubo; (1.5) tubjo grenlandzki: (1.5) qarlortaassuaq hiszpański: (1.1) tubo ; (1.2) tubo ; (1.5) tuba kaszubski: (1.1) tuba niemiecki: (1.5) Tuba norweski (bokmål): (1.1) tube norweski (nynorsk): (1.1) tube
tuba ()
rzeczownik (1.1) tuba
(1.1) tuba; tubas
tuba ()
rzeczownik (1.1) tuba
tuba ()
rzeczownik (1.1) pokój (pomieszczenie)
tuba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tuba
(1.1) tubas
(1.1) bombardino, bombardón
→ trąba
zobacz też: Indeks:Hiszpański - Instrumenty muzyczne
tuba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tuba
tuba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rura (1.2) trąba, tuba (1.3) sygnał bojowy (1.4) ryjek (u owadów)
(1.1-4) tub|a, ~ae
tuba ()
rzeczownik (1.1) tuba