__TOC__ deal ()
, ,
czasownik (1.1) handlować (1.2) rozdzielać, rozdawać (1.3) rozdawać (karty) (1.4) traktować kogoś/coś w określony sposób, postępować z (1.5) poradzić sobie z czymś, uporać się z czymś (1.6) zajmować się czymś (1.7) odnosić się do kogoś rzeczownik policzalny (2.1) umowa, porozumienie (2.2) transakcja (2.3) rozdanie (2.4) rzecz z miękkiego drewna rzeczownik niepoliczalny (3.1) miękkie drewno (np. z jodły lub sosny) (3.2) duża ilość, masa
(1) deal, dealt, dealt, deals, dealing (2) deal; deals
(1.4) I can't really deal hardly with people. → Nie mogę naprawdę nieuprzejmie odnosić się do ludzi. (1.4) He dealt with us most aboveboard. → Postąpił z nami najuczciwiej. (1.6) Adjective law deals with the right to take legal action. → Prawo procesowe zajmuje się uprawnieniami do wszczęcia postępowania sądowego. (1.7) I can't really deal hardly with people. → Nie mogę naprawdę nieuprzejmie odnosić się do ludzi.
(2.1-2) conclude a deal
dealer, dealing, dealership, dealings, misdeal undealt misdeal deal with
zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
deal ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pagórek, wzgórze
(1.1) deal; dealuri
la deal → do góry, w górę
(dělŭ) → pagórek, wzgórze, (djal) → wzgórze