veta

__TOC__ veta ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zdanie (1.2) twierdzenie

(1.1) spájať slová do viet (1.2) Pytagorova / Euklidova veta

(1.2) poučka

vetička vetný

veta ()

czasownik przechodni (1.1) wiedzieć, znać (1.2) umieć, potrafić

(1) att veta, vet, visste, vetat, vet! ; pres. part. vetande, perf. part. -

(1.1) Vet du vad han heter? → Wiesz, jak on się nazywa? (1.1) Föräldrarna visste inte att hon var gravid. → Rodzice nie wiedzieli, że ona jest w ciąży.

(1.1) veta något (om något) → wiedzieć coś (o czymś) • veta att något inträffar → wiedzieć, że coś zachodzi (1.2) veta att göra något (t.ex. uppföra sig) → umieć robić coś ( zachować się)

vett, vetande, vetskap, vetenskap -vetare

czasownik frazowy veta av • veta med sig • veta om • veta till sig fraza czasownikowa veta bättre • veta hur en slipsten ska dras • veta hur landet ligger • veta hut • veta sin plats • veta var skon klämmer • veta varken ut eller in fraza wykrzyknikowa det vete fan • det vete fasen • det vete fåglarna • det vete gudarna • det vete katten • det vete sjutton • det vete tusan • man vet aldrig