komma ()
rzeczownik (1.1) przecinek
komma ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przecinek
(1.1) et komma, kommaet, kommaer, kommaerne
(1.1) De danske kommaregler kan være en svær nød at knække, men med disse 5 tips er det let som en leg. Lær, hvordan du sætter dine kommaer her! → Duńskie zasady stawiania przecinków mogą być twardym orzechem do zgryzienia, ale dzięki tym 5 wskazówkom będzie to łatwe jak bułka z masłem. Naucz się tu, jak poprawnie stawiać przecinki!
(1.1) at sætte komma → postawić przecinek • grammatisk / traditionelt / nyt komma → gramatyczne / tradycyjne / nowe zasady stawiania przecinków
(1.1) skilletegn
kommatere kommatering
komma ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przecinek
komma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przecinek
komma ()
czasownik (1.1) przychodzić (1.2) pochodzić rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) przecinek
(1.1-2) att komma, kommer, kom, kommit, kom! (2.1) ett komma, kommat, komman, kommana
(1.1) Jag kan inte komma i morgon, eftersom jag är sjuk. → Nie mogę jutro przyjść, bo jestem chory.
(1) komma fram • komma ihåg • komma samman • komma tillbaka • komma upp • komma ut • komma överens
(1.1) komma på grön kvist • komma på sned • aptiten kommer medan man äter
(1.1-2) zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim