empty ()
przymiotnik (1.1) pusty czasownik przechodni (2.1) opróżniać czasownik nieprzechodni (3.1) opróżniać się, uchodzić/wpadać (do morza)
(1) empty; (2-3) empty, emptied, emptied, empties, emptying
(1.1) The room is empty. Everybody has gone out. → Pokój jest pusty. Wszyscy wyszli. (2.1) They ordered him to empty his pockets. → Kazali mu opróżnić kieszenie. (3.1) The Vistula River empties into the Baltic Sea. → Wisła uchodzi do Morza Bałtyckiego.
(1.1) bare, blank, clear, deserted, desolate, unfilled, uninhabited, unoccupied, vacant, void
(1.1) full (2.1) fill
emptiness, emptier emptily