__TOC__ fear ()
, , ,
rzeczownik (1.1) strach, obawa, lęk czasownik (2.1) obawiać się, bać się
(1.1) fear; fears (2.1) fear, feared, feared, fears, fearing
(1.1) His fear of flying is irrational. → Jego strach przed lataniem jest irracjonalny. (1.1) Andrew rushed out of the house, shouting with fear. → Andrzej wybiegł z domu krzycząc ze strachu. (2.1) Tom fears spiders. → Tomek obawia się pająków.
(1.1) agitation, alarm, anxiety, apprehension, danger, dismay, distress, fright, panic, worry
(1.1) bravery, confidence, courage
fearful, fearless fearfully, fearlessly fearlessness, fearfulness afear
fear ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mężczyzna (1.2) mąż // fear, / fir; / fir, fear, fir/fearaibh, feara
bean
"fearaibh" jest uznawany za formę przestarzałą
fear ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mężczyzna (1.2) mąż zaimek (2.1) jeden (taki)