nabo ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sąsiad, sąsiadka
(1.1) en nabo, naboen, naboer, naboerne
(1.1) Min nabo klager konstant over larm. → Mój sąsiad ciągle narzeka na hałas. (1.1) I årene efter den tyske forening indledte han en realpolitik, der betød talrige - ofte hemmelige - alliancer med nabostaterne. → W latach po zjednoczeniu Niemiec wprowadził Realpolitik, która oznaczała liczne – często tajne – sojusze z sąsiednimi państwami.
(1.1) o kobiecie naboerske
naboerske , naboskab
nabo ()
rzeczownik (1.1) piasta (1.2) brosza, zwornik
(1.1)
nabo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rzepa (1.2) korzeń rzepy (1.3) bulwa, gruby korzeń (1.4) rzep ogona (u konia) (1.5) penis, pała, chuj
(1) nabos
(1.1) nabo gallego → brukiew
(1.1) planta
naba , nabal , nabar , nabina , nabiza nabal, nabar
nabo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sąsiad, sąsiadka
(1.1) en nabo, naboen, naboer, naboene
(1.1) Heldigvis har vi gode naboer! → Na szczęście mamy dobrych sąsiadów!
nabolag
nabo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rzepa (1.2) kutas, fiut
(1) nabo; nabos
comprar nabos em sacos