laugh ()
lub , lub , ,
,
rzeczownik policzalny (1.1) śmiech czasownik (2.1) śmiać się
(1.1) laugh; laughs (2.1) laugh, laughed , laughed , laughs, laughing
(1.1) Life's a laugh and death's a joke, it's true. → Życie to śmiech, a śmierć to żart, to prawda.Monty Python, Always Look on the Bright Side of Life, 1979 (2.1) They all laughed at that jest. → Wszyscy śmiali się z tego żartu.
(1.1) belly laugh • derisive laugh
(1.1) smile, laughter (2.1) smile
(1.1) cry (2.1) cry
laughable, sagacious laughingly, laughably
, laghen < , hlehhan, hliehhan < <