storm ()
rzeczownik (1.1) burza (1.2) sztorm (1.3) szturm czasownik (2.1) szturmować (2.2) przebiec jak burza (zwłaszcza o osobach rozgniewanych)
(1.1-3) storm; storms
(1.1) The storm left his garden in a sorry state. → Burza zostawiła jego ogród w opłakanym stanie. (1.1) The controversial TV broadcast brought a storm of complaints. → Kontrowersyjna audycja telewizyjna przyniosła burzę skarg.
stormy
storm ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) burza
(1.1) en storm, stormen, storme, stormene
(1.1) snestorm → śnieżyca
storm ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) silny wiatr, wichura
(1.1) stormen;
(1.1) noodweer
(1.1) windstilte
storm ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) burza, huragan
(1.1) en storm, stormen, stormar, stormarna
(1.1) Södra Sverige drabbades av stormen Gudrun. → Południowa Szwecja ucierpiała od huraganu Gudrun.
(1.1) snöstorm