__TOC__ hemmelig ()
przymiotnik (1.1) tajny, tajemny
(1) hemmelig, hemmeligt, hemmelige
(1.1) I årene efter den tyske forening indledte han en realpolitik, der betød talrige - ofte hemmelige - alliancer med nabostaterne. → W latach po zjednoczeniu Niemiec wprowadził Realpolitik, która oznaczała liczne – często tajne – sojusze z państwami ościennymi.
hemmelighed
hemmelig ()
przymiotnik (1.1) tajny (1.2) tajemny
(1.1-2) hemmelig, hemmelig, hemmelige
(1.1) en hemmelig agent → tajny agent (1.2) hemmelige tanker → tajemne myśli
hemmelighet
topphemmelig