sława () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wielki rozgłos (1.2) sławna osoba (1.3) opinia o kimś (1.4) chwała
(1.1-3)
(1.1) Sława to inaczej rozgłos. (1.2) W Internecie można obejrzeć galerię sław. (1.3) Rosła jego sława jako niezmordowanego aktywisty. (1.4) Z cnoty wieczna sława płynie.
(1.3) dobra / zła sława
(1.1) rozgłos, poruszenie, pamięć, popularność (1.2) znakomitość, postać (1.3) reputacja, fama
(1.1) niesława, infamia, zapomnienie
sławność , sławienie , rozsławienie , rozsławianie sławić , rozsławić , rozsławiać sławny -sław, -sława
(1.1-4) ; , , , , , , , , , , i
angielski: (1.1) fame arabski: (1.1) سمعة (sum'ā) białoruski: (1.1) слава ; (1.3) слава ; (1.4) слава chorwacki: (1.1) slava czeski: (1.1) sláva duński: (1.1) berømmelse ; (1.2) berømthed esperanto: (1.1) famo; (1.2) famulo francuski: (1.1) gloire, renom, renommée, réputation gudźarati: (1.1) કીર્તિ (kīrti) jidysz: (1.3) נאָמען (nomen) kataloński: (1.1) fama niemiecki: (1.1) Ruhm , Berühmtheit ; (1.3) Ruf norweski (bokmål): (1.1) berømmelse ; (1.2) berømthet / plautdietsch: (1.1) Beriemtheit rosyjski: (1.1) известность ; (1.4) слава sanskryt: (1.1) उमा (umā), ख्याति (khyāti), श्रवस् (śravas) starogrecki: (1.1) κλέος (kléos) ukraiński: (1.1) слава wilamowski: (1.1) ere