jer ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) głoska występująca w języku prasłowiańskim, oznaczana znakami ъ i ь; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) , mały ptak z rodziny łuszczaków;
(1.1) (2.1)
(1.1) W pewnym momencie rozwoju języka jery zaczęły ginąć, bo prawo otwartych sylab przestało obowiązywać. (2.1) Kiedy w Rosji ściśnie mróz, stada jerów wędrują na południe i wtedy można je u nas spotkać bez większego kłopotu.
(1.1) jer miękki • jer twardy (2.1) zięba jer
(1.1) półsamogłoska, samogłoska zredukowana (2.1) zięba jer
(1.1) głoska (2.1) ptak
jerowy
(2.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
angielski: (1.1) yer; (2.1) brambling baskijski: (2.1) negu-txonta duński: (2.1) kvækerfinke estoński: (2.1) põhjavint fiński: (2.1) järripeippo niemiecki: (2.1) Bergfink rosyjski: (1.1) ерь (jer miękki), ер (jer twardy); (2.1) вьюрок szwedzki: (2.1) bergfink ; norrkvint ; luleåsiska włoski: (2.1) peppola
jer ()
spójnik (1.1) bo, ponieważ
jer ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) jer
(1.1)
jer ()
(1.1) = I → wam (1.2) = I → was (1.3) = I → w kontekstach zwrotnych tłum. jako się
(1.1) forma podmiotu I
(1.3) Arbejdere i alle lande, forén jer! → Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!
(1.1) eder
jer ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) jer (1.2) twardy znak lub miękki znak cyrylicy
(1.1)
(1.2) mäkký znak • tvrdý znak
jerový
jer ()
czasownik (1.1) iść
jer ()
zaimek dzierżawczy, rodzaj żeński (1.1) jej zaimek wskazujący (2.1) ów, tamten
(2.1) jer , jeny , jes