ire ()

rzeczownik niepoliczalny (1.1) gniew

(1.1) ire;

(1.1) fury, wrath

irascibility, irascibleness, irateness irascible, irate, ireful irascibly, irately

< <

ire ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew

(1.1) ire;

(1.1) colère, courroux

<

ire ()

(1.1)

ire ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Irlandczyk

(1.1) en ire, iren, irer, irene

(1.1) irlender, irlending