rusten ()
przymiotnik (1.1) zardzewiały (1.2) zardzewiały (będący wynikiem wyjścia z wprawy)
(1) rusten, rustent, rustne
(1.1) Fyren har et ar på låret efter at han som et barn blev skubbet mod en rusten paraplyholder. → Chłopak ma bliznę na udzie po tym, gdy jako dziecko został popchnięty na zardzewiały stojak na parasole. (1.1) Det eneste toilet i parken var låst med en rusten hængelås. → Jedyna toaleta w parku była zamknięta na zardzewiałą kłódkę. (1.2) Hændelsen fandt sted i Sverige, men jeg klarede mig fint trods mit lidt rustne svensk. → Incydent miał miejsce w Szwecji, ale dobrze sobie poradziłem pomimo mojego nieco zaniedbanego szwedzkiego.
(1.1) et rustent søm → zardzewiały gwóźdź
rust ruste
rusten ()
(1.1) (1.2)
rusten ()
przymiotnik (1.1) zardzewiały
(1.1) rusten, rustent, rustne
(1.1) en rusten spiker → zardzewiały gwóźdź
rust ruste
rusten ()
przymiotnik (1.1) zardzewiały