__TOC__ ruste ()
czasownik (1.1) rdzewieć (1.2) rdzewieć (1.3) przygotować mentalnie lub strategicznie (1.4) wyposażyć (w ramach przygotowań wojennych)
(1) at ruste, ruster, rustede, rustet
(1.1) Disse biler ruster de mest underlige steder. → Te samochody rdzewieją w najdziwniejszych miejscach. (1.1) Smykker lavet af kobber ruster ikke, men iltes og kan til sidst få en grønlig farve. → Biżuteria wykonana z miedzi nie rdzewieje, ale utlenia się i w końcu może zyskać zielonkawy kolor.
(1.1) korrodere
rust rusten
(1.2) gammel kærlighed ruster ikke → stara miłość nie rdzewieje
(1.3,4)
ruste ()
(1.1) (1.2)
ruste ()
czasownik (1.1) rdzewieć
(1.1) å ruste, ruster, rustet, rustet lub å ruste, ruster, rusta, rusta
(1.1) Disse bilene ruster ikke i det hele tatt. → Te samochody w ogóle nie rdzewieją.
rust rusten