__TOC__ peace ()
, ,
rzeczownik niepoliczalny (1.1) pokój (stan braku wojny) (1.2) spokój rzeczownik policzalny (2.1) pokój, traktat pokojowy rzeczownik w funkcji przymiotnika (3.1) pokojowy
(1) peace; (2) peace; peaces (3)
(1.1) We are lucky to live in a land of peace and plenty. → Mamy szczęście, że żyjemy w kraju pokoju i obfitości. (3.1) The UN tries to maintain the fragile peace process in the region. → ONZ stara się utrzymać kruchy proces pokojowy w regionie.
(1.2) quietude, quietness, tranquility
(1.1) war
peacefulness, peacenik peaceful, peaceable peacefully, peaceably
rest in peace • at peace • keep one's peace / hold one's peace • keep the peace • peace of mind • make one's peace with • make peace
< <
peace () paece, paice, pace, pays, peas, pease
rzeczownik (1.1) pokój
pesablie
Scottish National Dictionary