__TOC__ skinke ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) szynka
(1.1) en skinke, skinken, skinker, skinkerne
(1.1) Ulækkert: Sisse Hansen fandt en edderkop i en pakke skinke fra Fakta. Hun føler sig dårligt behandlet af butikken, der har solgt skinken. → Obrzydliwe: Sisse Hansen znalazła pająka w paczce szynki z Fakta. Czuje się źle potraktowana przez sklep, który sprzedał tę szynkę.
(1.1) kød
(1.1) svin, gris
skinke ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) szynka
(1.1) en skinke, skinken, skinker, skinkene lub ei skinke, skinka, skinker, skinkene