__TOC__ λάκκος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dół, dołek, jama (1.2) mogiła, grób
(1) M18: λάκκου, λάκκο, λάκκε; & λάκκοι, λάκκων, λάκκους
(1.1) γούβα, σκάμμα (1.2) τάφος, μνήμα
λάκκα , λακκούβα , λάκκωμα λακκάκι
έχω το ένα μου πόδι στο λάκκο → być jedną nogą w grobie κάποιο λάκκο έχει η φάβα → coś tutaj nie gra, coś w tym jest podejrzanego όποιος σκάβει το λάκκο του αλλουνού, πέφτει ο ίδιος μέσα → kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada ανοίγω το λάκκο κάποιου / σκάβω το λάκκο κάποιου → kopać pod kimś dołki λάκκος των λεόντων → jaskinia lwów
λάκκος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dół, dołek (1.2) staw, jama (1.3) jama