__TOC__ åker ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pole (obszar ziemi uprawnej)
(1.1) en åker, åkeren, åkere, åkerne lub en åker, åkeren, åkre(r), åkrene
(1.1) Tidlig på våren begynte bonden å pløye åkeren. → Wczesną wiosną chłop zaczął orać pole.
hveteåker • potetåker
åker ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pole (obszar ziemi uprawnej)
(1.1) en åker, åkern, åkrar, åkrarna
(1.1) åkerbruk