hoved ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) głowa (1.2) przedmiot kulisty (1.3) ta dolna lub górna część przedmiotu, która jest szersza od reszty
(1) et hoved, hovedet, hoveder, hovederne
(1.1) Aben kløede sig i hovedet. → Małpa drapała się w głowę. (1.3) En tegnestift er et lille søm med et fladt hoved. → Pinezka to gwoździk z płaską główką.
(1.1) hovedpine → ból głowy • hovedbeklædning → nakrycie głowy
på hovedet → do góry nogami • ryste på hovedet → kręcić głową
<
(1.1) zobacz też: części ciała w języku duńskim