bite ()
czasownik (1.1) gryźć, kąsać (1.2) brać przynętę (1.3) mocno trzymać (1.4) mieć niedobry wpływ (1.5) obgryzać (paznokcie) rzeczownik (2.1) ugryzienie (2.2) ukąszenie (2.3) kęs (2.4) branie
(1) bite, bit, bitten, bites, biting
(1.1) I got bitten by a dog when I was five. → Ugryzł mnie pies, gdy miałem pięć lat. (1.2) Do the fish bite in this river? → Czy ryby biorą w tej rzece? (1.5) Stop biting your nails! → Przestań obgryzać paznokcie!
(1.1) bite into → wgryźć się • bite the dust → gryźć ziemię
biting biter
have a bite → przegryźć coś, zjeść coś • bite the dust → gryźć ziemię
zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
bite ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fiut, chuj
(1.1) bite; bites
(1.1) pénis
alternatywny zapis: bitte
bite ()
czasownik (1.1) gryźć
bite ()
(1.1) (1.2) (1.3)
bite ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pszczoła
(1.1) bišu
(1.1) Medus ir salda viela, ko gatavo bites no ziedu nektāra. → Miód jest słodką substancją, sporządzaną przez pszczoły z nektaru kwiatowego.
biškopis
bite ()
czasownik (1.1) gryźć (1.2) obgryzać
(1) å bite, biter, bet, bitt lub å bite, biter, beit, bitt
(1.1) Hunden bet barnet i leggen. → Pies ugryzł dziecko w łydkę. (1.2) Hvorfor er det så vanskelig å slutte å bite negler? z Internetu [dostęp: 5.01.2008] → Dlaczego tak trudno (jest) przestać obgryzać paznokcie?
bite ()
,
czasownik (1.1) gryźćhttps://iecor.clld.org/languages/norwegiannynorsk
< <