__TOC__ κόσμος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kosmos, wszechświat (1.2) świat, kula ziemska, ziemia (1.3) świat, ludzie, społeczeństwo (1.4) świat, sfera M18: κόσμου, κόσμο, κόσμε; & κόσμοι, κόσμων, κόσμους
(1.2) Ήταν ναύτης και γύρισε όλον τον κόσμο. → Był marynarzem i opłynął cały świat. (1.3) Πήγα σ' ένα μπαρ αλλά είχε πολύ κόσμο και γύρισα σπίτι. → Poszedłem do baru, ale było dużo ludzi i wróciłem do domu.
(1.1) σύμπαν (1.2) οικουμένη, γη (1.3) ανθρωπότητα, κοινωνία, πλήθος
απόκοσμος, εγκόσμιος, κοσμικός, κόσμιος, υπόκοσμος εγκόσμια, κοσμάκης, κοσμάρα, κοσμήτορας κοσμώ κοσμικά κοσμο-
έφαγα τον κόσμο / σήκωσα τον κόσμο στο πόδι → poruszyć niebo i ziemię κατά κόσμον → imię świeckie Νέος Κόσμος → Nowy Świat Παλαιός Κόσμος → Stary Świat Τρίτος Κόσμος → Trzeci Świat του κόσμου → mnóstwo
κόσμος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) porządek (1.2) ozdoba (1.3) świat