__TOC__ plikt ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) obowiązek
(1.1) en plikt, plikten, plikter, pliktene lub ei plikt, plikta, plikter, pliktene
(1.1) Foreldrene har plikt til å oppdra barna sine. → Rodzice mają obowiązek wychowywać swoje dzieci.
plikt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) obowiązek
(1.1) en plikt, plikten, plikter, plikterna
(1.1) skolplikt
(1.1) åliggande