faul ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry;
(1.1)
(1.1) On popełnił brzydki faul.
faulowanie , faulik faulować , sfaulować
angielski: (1.1) foul, infringement bułgarski: (1.1) фаул estoński: (1.1) viga hiszpański: (1.1) falta japoński: (1.1) ファウル niemiecki: (1.1) Foul nowogrecki: (1.1) φάουλ słowacki: (1.1) faul
faul ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) faul
(1.1)
faulovat
faul ()
przymiotnik (1.1) leniwy (1.2) zgniły, zepsuty, butwiejący (1.3) śmierdzący, podejrzany, niejasny
(1.1-3)
(1.2) In dem Zimmer roch es stark nach faulen Eiern. → W pokoju było mocno czuć zepsutymi jajami. (1.3) An der Sache ist etwas faul. → Ta sprawa śmierdzi. (1.3) Etwas ist faul im Staate DänemarkWikiquote.de, Dänemark, dostęp 06.11.2022. → Źle się dzieje w państwie duńskimWilliam Shakespeare, Hamlet (Wikicytaty — Dania).
(1.2) faules Gemüse / Obst
(1.1) fleißig
Faulenzer , Faulen , Faulung , Fäule , Fäulnis , Faulheit faulen faulig
fauler Sack • morgen, morgen, nur nicht heute, sagen alle faulen Leute
< , dostęp 06.11.2022
faul ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) faul
(1.1)
faulovať /, sfaulovať
faul ()
rzeczownik (1.1) faul
(1.1)