orka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy; (1.2) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby; (1.3) ciężka bądź wyczerpująca praca
(2.1) i od: ork
(1.1-2)
(1.1) Wysyłali łodzie z marynarzami, żeby w Atlantyku łapać w sieci delfiny wraz z orkami, w tym młode osobniki wciąż odżywiające się mlekiem matki. (1.2) Okopać by to trzeba, wody spuścić, pnie wywalić, kamienie wywieźć, chaszcze wyrąbać i dopiero się do orki zabrać!
(1.1) drapieżna / żarłoczna orka (1.2) orka siewna / przedzimowa / agromelioracyjna / jesienna / wiosenna • robić / zrobić / wykonać / wykonywać orkę • orka końmi / wołami / traktorem • orka mechaniczna • ciężka / mozolna / znojna orka • głęboka / płytka orka (1.3) bezsensowna / codzienna / daremna orka
(1.1) miecznik, szabloząb (1.2) oranie (1.3) harówka
(1.1) orkowy (1.2) oracz , oranie , podorywka , zaoranie orać , zaorać oraczy, orny
orka na ugorze ; licha orka, zła zbiorka
(1.1) (1.2)
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
angielski: (1.1) orca, killer whale; (1.2) ploughing; (1.3) grind arabski: (1.1) حوت قاتل baskijski: (1.1) ezpalarta, orka białoruski: (1.1) касатка ; (1.2) аранне bułgarski: (1.1) косатка (kosatka); (1.2) оран (oran) chiński standardowy: (1.1) 逆戟鲸 (nìjǐjīng); (1.2) 耕地 (gēngdì) chorwacki: (1.1) orka , kit ubojica ; (1.2) oranje czeski: (1.1) kosatka ; (1.2) orba duński: (1.1) spækhugger esperanto: (1.1) orcino, orko; (1.2) plugo, plugado estoński: (1.1) mõõkvaal; (1.2) kündmine farerski: (1.1) bóghvítuhvalur , mastrarhvalur , æðuhvalur fiński: (1.1) miekkavalas; (1.2) auraaminen, kyntäminen francuski: (1.1) orque ; (1.2) labour , labourage ; (1.3) corvée hiszpański: (1.1) orca ; (1.2) arada , aradura ; (1.3) brega indonezyjski: (1.1) paus pembunuh; (1.2) pelukuan islandzki: (1.1) háhyrningur japoński: (1.1) 鯱 (シャチ); (1.2) 耕起 kaszubski: (1.1) órka ; (1.2) òrzba , órka ; (1.3) òrka kataloński: (1.1) orca ; (1.2) llaurada kazachski: (1.2) айдалу koreański: (1.1) 범고래; (1.2) 경운, 밭갈이 litewski: (1.1) orka ; (1.2) arimas łotewski: (1.1) zobenvalis ; (1.2) aršana neapolitański: (1.1) 'ncròia niderlandzki: (1.1) orka , zwaardwalvis ; (1.2) ploegen niemiecki: (1.1) Schwertwal , Orca , Killerwal ; (1.2) Pflügen ; (1.3) Knochenarbeit , Plackerei norweski (bokmål): (1.1) spekkhogger ; (1.2) pløying / nowogrecki: (1.1) όρκα ; (1.2) όργωμα portugalski: (1.1) orca ; (1.2) aração , aradura , lavra ; (1.3) labuta rosyjski: (1.1) косатка rumuński: (1.1) orcă ; (1.2) arătură , arat słowacki: (1.1) kosatka ; (1.2) orba słoweński: (1.1) kit ubijalec ; (1.2) oranje szwedzki: (1.1) späckhuggare ; (1.2) plöjning turecki: (1.1) balina; (1.2) pullukla sürme ukraiński: (1.1) косатка (kosatka); (1.2) оранка (oranka) węgierski: (1.1) kardszárnyú delfin; (1.2) szántás wietnamski: (1.1) cá hổ kình; (1.2) sự cày mòn włoski: (1.1) orca ; (1.2) aratura ; (1.3) travaglio
orka ()
rzeczownik (1.1) orka
(1.1) ezpalarta
orka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) moc, energia czasownik nieprzechodni (2.1) wpływać
(1.1) ork|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar)
(2.1) orka á +
(1.1) raforka
orka ()
czasownik modalny (1.1) móc, potrafić, dawać radę, być w stanie, podołać, wytrzymywać
(1.1) att orka, orkar, orkade, orkat, orka!
(1.1) Jag orkar inte längre. → Więcej nie dam rady. (1.1) Jag orkar det inte längre. → Nie wytrzymam tego dłużej.
(1.1) förmå, mäkta, palla, gitta, idas
ork orkeslös