κώλος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dupa, zadek, tyłek (1.2) dupa, odbyt (1.3) dno, dolna część
(1.1-3) M18,
(1.1) οπίσθια, πισινός, πωπός (1.2) πρωκτός (1.3) πυθμένας, πάτος
κωλάδικο , κωλαράς , κωλαρού , κώλωμα κωλάκι , κωλαράκι , κωλαράκος κωλάρα κωλώνω κωλο-
γίνομαι κώλος (με κάποιον) έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο κώλος και βρακί → bliźnięta syjamskie; papużki nierozłączki πιάνω τον κώλο (κάποιου) τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους → za wysokie progi na czyjeś nogi του κώλου → do dupy, do niczego
(kṓlon)