__TOC__ burst ()
czasownik (1.1) pękać (1.2) eksplodować (1.3) rozrywać rzeczownik (2.1) pęknięcie (2.2) eksplozja, wybuch (2.3) rozerwanie
(1) burst, burst, burst, bursts, bursting
(1.1) I blew the balloon up too much, and it burst. → Nadmuchałem balon za bardzo i pękł.
burst into, burst out, burst out of, outburst outburst
zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
burst ()
rzeczownik (1.1) szczecina