__TOC__ flertal ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) większość (1.2) liczba mnoga
(1) et flertal, flertallet, flertal, flertallene
(1.1) Polsk er nationalsprog i Polen og modersmål for flertallet af polske medborgere. → Polski jest językiem narodowym w Polsce i językiem ojczystym większości polskich obywateli. (1.2) De fleste substantiver har både ental og flertal. → Większość rzeczowników ma zarówno liczbę pojedynczą, jak i liczbę mnogą.
(1.1) majoritet
(1.1) mindretal (1.2) ental
(1.1) simplelt flertal • kvalificeret flertal
zobacz też: słownictwo gramatyczne w jęz. duńskim
flertal ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) większość (1.2) liczba mnoga
(1.1-2) ett flertal, flertalet,
(1.1) flertalet människor → większość ludzi (1.2) i flertal → w liczbie mnogiej
(1.1) majoritet
flera