kind ()
rzeczownik (1.1) dziecko
kind ()
, ,
rzeczownik (1.1) rodzaj, typ (1.2) postać eucharystii (chleb lub wino) przymiotnik (2.1) uprzejmy, miły, życzliwy, ciepły (2.2) o koniu: posłuszny
(1) kind; kinds (2) kind;
(1.1) The laboratory compared three kinds of soup. → Laboratorium porównało trzy rodzaje zupy. (1.1) Dance is my favourite kind of art. → Taniec jest moim ulubionym rodzajem sztuki. (1.1) What kind of a person are you? → Jakim typem człowieka jesteś? (2.1) It's very kind of you → To bardzo miłe z twojej strony. (2.1) Would you be so kind and clear the table after dinner? → Byłbyś tak miły i posprzątał ze stołu po obiedzie?
(2.1) kind to • kind of (to do )
(2.2) kind in harness
(1.1) type, sort (2.1) polite, nice
(2.1) unkind, rude, impolite
kindness, kin kindly, kinda, unkindly kin, unkind, kindly
of a kind → pewnego rodzaju kind of → trochę pay in kind → płacić w naturze repay in kind → odpłacić pięknym za nadobne
kind ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) policzek
(1.1) en kind, kinden, kinder, kinderne
(1.1) Kulden bider i kinderne. → Mróz kąsa w policzki.
vende en anden kind til → nadstawić drugi policzek
zobacz też: części ciała w języku duńskim
kind ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) owca
(1.1) kind, ~, ~, ~ar (~in, ~ina, ~inni, ~arinnar); ~ur lub ~ir, ~ur lub ~ir, ~um, ~a (~urnar lub ~irnar, ~urnar lub ~irnar, ~unum, ~anna)
(1.1) kindakjöt
(1.1) sauðfé
kind ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dziecko
kind ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dziecko
kind ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) policzek
(1.1) en kind, kinden, kinder, kinderna
(1.1) kindben → kość policzkowa