mór ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) groźna zaraza u ludzi (1.2) epidemia wśród bydła lub trzody
(1.1-2)
(1.1) Całą okolicę zdziesiątkował mór.
(1.1) zaraza, epidemia, pandemia, morowe powietrze; dżuma (1.2) pomór
(1.1) plaga
mrzeć , umierać , umrzeć pomór morowy
mór ()
przymiotnik (1.1) duży
mór ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) torf
(1.1) mó|r, ~, ~, ~s (~rinn, ~inn, ~num, ~sins); ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
mór ()
,
przymiotnik (1.1) dużyhttps://iecor.clld.org/languages/oldirish
(1.1) becc
mór ()
rzeczownik (1.1) Maur przymiotnik (2.1) mauretański
(2.1) mór férfi / sereg / viselet • mór építészet / stílus