__TOC__ lokum ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) mieszkanie, miejsce
(1.1) zwykle
(1.1) Mamy z Halinką nareszcie własne lokum.
(1.1) mieć / tęsknić za własnym lokum
(1.1) mieszkanie, kąt
lokalizacja , alokacja
(1.1) inna pisownia locum
lokum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kibel, sracz
(1.1) et lokum, lokummet, lokummer, lokummerne
(1.1) Om vinteren frøs vandet i lokummet til is. → Zimą woda w kiblu zamarzała (na lód).
lokummet brænder