twentieth ()
,
liczebnik porządkowy (1.1) dwudziesty rzeczownik policzalny (2.1) jedna dwudziesta część całości
(1) (2) twentieth; twentieths
(1.1) Ankō was the twentieth emperor of Japan. → Ankō był dwudziestym cesarzem Japonii. (1.1) After the twentieth step, she simply had to stop to catch her breath. → Po dwudziestym stopniu po prostu musiała zatrzymać się, żeby złapać oddech. (1.1) She finished twentieth in the race. → Ukończyła wyścig jako dwudziesta. (2.1) The multiplicative inverse of three-twentieths is twenty-thirds. → Odwrotność liczby trzy dwudzieste to dwadzieścia trzecich.
(1.1) 20th, 20th
twenty
(1) W funkcji przydawki poprzedzany przedimkiem the lub innymi określnikami (her, this, itp.).