hals () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) położenie żaglowca względem wiatru – prawy hals gdy wiatr wieje z prawej burty, lewy gdy z lewej; (1.2) odcinek drogi od zwrotu do zwrotu
halsowanie halsować
hals ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) szyja (1.2) gardło (1.3) szyjka (butelki) (1.4) przednia dolna część żagla
(1) en hals, halsen, halse, halsene
(1.1) En struds har lange ben og en lang hals. → Struś ma długie nogi i długą szyję.
(1.1) halskæde → naszyjnik • livmoderhals/livmorhals → szyjka macicy
rødhals → rudzik
zobacz też: części ciała w języku duńskim
hals ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szyja (1.2) szyjka, szyja (1.3) dekolt
hals ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szyja (1.2) gardło (1.3) szyjka (butelki)
(1) en hals, halsen, halser, halsene
(1.1) Spillerne fra Brasil kastet seg om halsen på hverandre, jublet og gråt, og takket Vår herre for 2-0 seieren over Tyskland.Online Magasinet → Piłkarze brazylijscy rzucali się sobie na szyję, wiwatowali i płakali, dziękując Panu za zwycięstwo 2:0 nad Niemcami. (1.2) Jeg har vondt i halsen. → Boli mnie gardło.
(1.3) flaskehals
hals ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szyja (1.2) gardło (1.3) szyjka ( butelki)
(1.1-3) en hals, halsen, halsar, halsane
(1.2) svelg, strupe
hals ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szyjahttps://iecor.clld.org/languages/oldfrisian
< <
hals ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szyja
hals ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) szyja (1.2) gardło (1.3) szyjka butelki
(1.1-3) en hals, halsen, halsar, halsarna
(1.2) Jag har ont i halsen. → Boli mnie gardło.
(1.1) halsband, halsduk (1.3) flaskhals
halsa ge hals • med full hals