padlina ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zwierzęce zwłoki
(1.1)
(1.1) Przypomnij sobie, cośmy widzieli, jedyna, w ten letni tak piękny poranek: u zakrętu leżała plugawa padlina na ścieżce żwirem zasianejCharles Baudelaire Padlina, tłum. Mieczysław Jastrun.
(1.1) utylizacja padliny • czuć / zwęszyć padlinę • żywić się padliną
(1.1) ścierwo,
padanie , padnięcie , padło paść , padać , padnąć padlinowy, padły, padnięty
<
(1.1) zwykle w
angielski: (1.1) carrion baskijski: (1.1) sarraski białoruski: (1.1) падла , мярцвячына bułgarski: (1.1) мърша duński: (1.1) ådsel esperanto: (1.1) kadavraĵo francuski: (1.1) charogne hiszpański: (1.1) carroña islandzki: (1.1) hræ litewski: (1.1) maita łotewski: (1.1) maita niemiecki: (1.1) Kadaver , Aas nowogrecki: (1.1) ψοφίμι , κουφάρι rosyjski: (1.1) падаль szkocki gaelicki: (1.1) ablach szwedzki: (1.1) as wilamowski: (1.1) zdehlīn , ȫs włoski: (1.1) carogna