hud ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) skóra
(1.1) en hud, huden,
(1.1) Rygning ælder huden. → Palenie postarza skórę.
(1.1) hudlæge → dermatolog
(1.1) skind
gåsehud → gęsia skórka • med hud og hår < < rdzeń („kryć, przykryć”), związany z („chować”) < < ; , (), () zobacz też: części ciała w języku duńskim
hud ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) skóra
(1.1) en hud, huden, huder, hudene lub ei hud, huda, huder, hudene
(1.1) Solens stråler elder huden. → Promienie słoneczne postarzają skórę.
(1.1) skinn
hud ()
przymiotnik (1.1) zły (w sensie moralnym)
(1.1)
hud ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) skóra
(1.1) en hud, huden, hudar, hudarna
(1.1) Huden skyddar mot infektioner och reglerar kroppstemperaturen. → Skóra chroni przed infekcjami i reguluje temperaturę ciała.
(1.1) hudinflammation • hudläkare • läderhud • underhud • hudutslag • överhud
(1.1) skinn
få på huden
(1.1) zobacz też: części ciała w języku szwedzkim