__TOC__ свой ()
zaimek dzierżawczy (1.1) swój, własny
(1.1)
(1.1) Атрымаўшы вестку аб смерці свайго брата, ён таемна збёг у Парыж, каб заняць там французскі сталецhasło „Рэч Паспалітая” w białoruskojęzycznej Wikipedii. → Powziąwszy wiadomość o śmierci swojego brata, potajemnie zbiegł do Paryża, aby zasiąść tam na francuskim tronie.
сваяк , сваячка
ведаць сваё месца / знаць сваё месца • глядзець са сваёй званіцы • дрыжаць за сваю шкуру • мець свае вочы і вушы • называць рэчы сваімі імёнамі • не верыць сваім вачам • не верыць сваім вушам • прыгрэць гадзюку на сваіх грудзях / прыгрэць змяю на сваіх грудзях • ратаваць сваю шкуру • свой хлопец • стрымаць сваё слова • przysłowia: маўр зрабіў сваю справу, маўр можа ісці • у людзей пытай і свой розум май
свой ()
zaimek dzierżawczy (1.1) swój, własny
свой ()
zaimek dzierżawczy (1.1) swój, własny (1.2) swój, własny, odrębny (1.3) właściwy rzeczownik, rodzaj męski (2.1) свой swój, swojak rzeczownik, rodzaj nijaki (3.1) своё swoje
(1.1-3) сво́|й, ~я́, ~ё; ~и́ (2.1, 3.1) сво́й/своё, своего́, своему́, своего́, свои́м, о своём; свои́, свои́х, свои́м, свои́х, свои́ми, о свои́х
бояться своей тени • дрожать за свою шкуру • сам не свой/сама не своя → nieswój/nieswoja • свой в доску → morowy, swój chłop • своего рода → swego rodzaju • в свою очередь → z kolei • на свою́ го́лову → na swoją biedę • на своих (на) двоих → na własnych nogach • называть вещи своими именами • не своим голосом → nie swoim głosem • годы берут своё → lata robią swoje • умереть своей смертью • мастер своего дела → mistrz w swoim fachu • своих не узнаёшь/узнаёт → rodzona matka cię nie pozna, nie pozbierasz się