decay ()
, ,
rzeczownik (1.1) rozkład, gnicie, zgnilizna (1.2) próchnica (1.3) ruina (1.4) stopniowe zmniejszanie się jakiejś wielkości fizycznej (1.5) rozpad radioaktywny czasownik (2.1) rozkładać się, gnić (2.2) podupadać (2.3) stopniowo się zmniejszać (2.4) rozpadać się
(1) (2) decay, decayed, decayed, decays, decaying
(1.1) The house had stood empty for years and smelled of decay. → Dom stał pusty przez wiele lat i pachniał zgnilizną. (1.2) Brushing your teeth regularly helps prevent tooth decay. → Regularne mycie zębów pomaga zapobiegać próchnicy. (1.3) Many old houses in our town are falling into decay. → Wiele starych domów w naszym mieście popada w ruinę. (2.1) The apples started to decay. → Jabłka zaczęły gnić. (2.2) Their house was decaying after years of neglect. → Ich dom popadał w ruinę po wielu latach zaniedbań.
(1.1-3) in decay • decay in • decay of
(1.1-3) rapid / slow / dental / economic / urban / moral decay • cause / stop / prevent decay • the process of decay • signs of decay • an odour / a stench of decay • a state of decay
(1.1-3) collapse, decline, deterioration, fading rot, rotting, wasting (2.1-2) canker, corrode, degenerate, deteriorate, mortify, perish, rot, spoil, wither
(2.1-2) flourish, grow, ripen
decayed