__TOC__ honning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) miód
(1.1) en honning, honningen, honninger, honningerne
(1.1) Honning meget sød på grund af det høje sukkerindhold. → Miód jest bardzo słodki z powodu wysokiej zawartości cukru.
(1.1) bihonning → miód pszczeli • honningbi → pszczoła miodna
(1.1) for meget honning smager bittert • flyde med mælk og honning → (kraina) mlekiem i miodem płynąca • honning i munden, galde i hjertet • hvor honning er, der samles fluer • honningsvamp → opieńka
honning ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) miód
(1.1) en honning, honningen
(1.1) søt som honning → słodki jak miód