posiadać () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( posiąść) (1.1) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości (1.2) opanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie czasownik nieprzechodni dokonany (2.1) , tylko w czasownik zwrotny dokonany posiadać się (3.1) tylko we fraz.
(1.1-2)
(1.1) W swoim księgozbiorze posiadam wiele starych książek. (1.2) Ona posiada ogromną wiedzę na temat sztuki gotyku. (1.2) Nasza firma posiada doświadczenie w przygotowywaniu projektów budowlanych i wykonawczych. (2.1) Ptaki odleciały, ale niedaleko posiadały na bliskich drzewach, jakby oczekując, kiedy będę łaskaw się wynieść, ażeby mogły wrócić.
(1.1-2) posiadać +
(1.2) posiadać wiedzę / wykształcenie / doświadczenie
(1.1) mieć, dysponować
posiadacz , posiadaczka , posiadanie , posiadłość , siad siadać, posiąść siad
nie posiadać się z radości / ze szczęścia / z oburzenia
(1.1-2) wyraz jest nadużywany w języku potocznym, niewskazane jest jego użycie z nazwami rzeczy błahych oraz z podmiotem nieżywotnym, w których sugeruje się, by używać słowa „mieć”
angielski: (1.1) own, have, possess arabski: (1.1) امتلك baskijski: (1.1) eduki, izan białoruski: (1.1) валодаць, мець; (1.2) умець bułgarski: (1.1) имам chiński standardowy: (1.1) 有 (yǒu) chorwacki: (1.1) posjedovati, imati duński: (1.1) besidde, eje, have; (1.2) have esperanto: (1.1) posedi, havi fiński: (1.1) omata, omistaa francuski: (1.1) avoir, posséder; (1.2) avoir, posséder hiszpański: (1.1) tener, poseer; (1.2) tener, poseer interlingua: (1.1) posseder jidysz: (1.1) האָבן (hobn), פֿאַרמאָגן (farmogn); (1.2) פֿאַרמאָגן (farmogn) kataloński: (1.1) posseir litewski: (1.1) turėti łaciński: (1.1) possideo, habeo niderlandzki: (1.1) hebben, bezitten niemiecki: (1.1) besitzen nowogrecki: (1.1) έχω, διαθέτω; (1.2) έχω, διαθέτω portugalski: (1.1) possuir rosyjski: (1.1) обладать, иметь, быть słowacki: (1.1) mať szkocki: (1.1) awn ukraiński: (1.1) мати, володіти włoski: (1.1) possedere wolof: (1.1) am