aroma ()
rzeczownik (1.1) aromat
aromatise, aromatize
aroma ()
rzeczownik (1.1) aromat
(1.1) urrin, lurrin
aromatiko
aroma ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) aromat, zapach
(1.1)
aromatický
aroma ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) aromat, zapach (1.2) aromat
(1) en aroma, aromaen, aromaer, aromaerne
(1.1) Som hel nød holder muskatnødden sig meget længe, som pulver mister den hurtigt sin specielle aroma. → W całości gałka muszkatołowa trzyma się długo, a sproszkowana szybko traci swój specyficzny aromat.
(1.1) aromaterapi → aromaterapia
(1.2) aromastof
aromatisk aromatisere
aroma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) aromat (1.2) zapach, woń rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) kwiat akacji amerykańskiej
(3.1) (3.2)
(1) (2) aromas
(1.1) perfume (1.2) olor
(2.1) flor
aromo , aromal , aromaticidad , aromatización aromático, aromoso aromar, aromatizar
(1) < (árōma) (2)
aroma ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przyprawa (1.2) zapach
(1) aroma, aromatis
aroma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) aromatNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 30
(1.1) vonj, aromat
aromat aromatizirati aromaten, aromatičen, aromatski
aroma ()
rzeczownik (1.1) aromat
(1.1)
(1.1) hoş koku
aroma ()
rzeczownik (1.1) aromat
(1.1) aroma; aromák
aromás
aroma ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) aromat, zapach (1.2) woń, zapach
(1.1-2) aroma; aromi
aromatario , aromaticità , aromatiera , aromatiere , aromatismo , aromatizzante , aromatizzazione aromatizzare aromatico, aromatizzante, aromatizzato
<