opactwo ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) klasztor katolicki pod zarządem opata;
(1.1)
(1.1) Na wycieczce szkolnej zwiedziliśmy opactwo w Wąchocku.
(1.1) założyć / ufundować opactwo • opactwo benedyktyńskie / cysterskie /…
(1.1) abbacja, abbacyja
(1.1) klasztor
opatka , opat , opatówka , archiopactwo opacki
< < Apat < starogerm. abbat < Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 30. < < (abba)
angielski: (1.1) abbey, abbacy białoruski: (1.1) абацтва bułgarski: (1.1) абатство duński: (1.1) abbedi esperanto: (1.1) abatejo francuski: (1.1) abbaye hiszpański: (1.1) abadía japoński: (1.1) 修道院 kataloński: (1.1) abadia kotava: (1.1) ecey niderlandzki: (1.1) abdij niemiecki: (1.1) Abtei nowogrecki: (1.1) αβαείο rosyjski: (1.1) аббатство słoweński: (1.1) opatija szkocki gaelicki: (1.1) abaid ukraiński: (1.1) абатство węgierski: (1.1) apátság wilamowski: (1.1) abacyj włoski: (1.1) abbazia