kraft ()

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dział, typ browarnictwa obejmujący niewielkie, niezależne browary warzące tradycyjnymi metodami, często z użyciem oryginalnych składników (1.2) niewielki, niezależny browar warzący tradycyjnymi metodami, często z użyciem oryginalnych składników (1.3) piwo pochodzące z kraftu (1.2)

(1.1-3)

kraftowy kraftowo

→ rzemiosło, zręczność

kraft () ,

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) moc (1.2) moc, siła

(1.1-2) en kraft, kraften, kræfter, kræfterne

(1.1) Differentialets hovedfunktion er at fordele kraften fra motoren til hjulene og tillade dem at dreje med forskellige hastigheder, særligt når bilen kører rundt i et sving. → Główną funkcją mechanizmu różnicowego jest rozdzielanie mocy z silnika na koła i umożliwienie im obracania się z różnymi prędkościami, szczególnie podczas pokonywania przez samochód zakrętów. (1.2) Må kraften være med dig! → Niech moc będzie z tobą!

(1.1) atomkraft → energia atomowa • hestekraft → koń mechaniczny (1.2) købekraft → siła nabywcza

(1.1) styrke

kraftig i kraft • med tilbagevirkende kraft • sætte i kraft • sætte ud af kraft • træde i kraft → wchodzić w życie

kraft ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) siła, potęga

kraft ()

przyimek (1.1) na mocy, z tytułu

(1.1)

(1.1) Kommt es nicht zu einer Vereinbarung, wird die Mitbestimmung der Arbeitnehmer kraft Gesetz sichergestellt.MgVG - Gesetz über die Mitbestimmung der Arbeitnehmer bei einer grenzüberschreitenden Verschmelzung, 21.12.2006, dostęp 26.02.2024 → Jeśli nie dojdzie do porozumienia, współdecydowanie zatrudnionych zostanie zapewnione na mocy ustawy.

(1.1) kraft +Wikibooks.pl, Rekcja przyimków

Kräftigen , Kraft , Kräftigung kräftigen kräftig

Przyimek ten łączy się z reguły z . Należy zwrócić uwagę, w pewnych sytuacjach rzeczownik towarzyszący w może stracić końcówkę fleksyjną -(e)sWikibooks.pl, Przyimki łączące się z dopełniaczem (Genitiv) vs końcówka fleksyjna rzeczownika, a w może wystąpić w Wikibooks.pl, Przyimki łączące się z dopełniaczem (Genitiv) vs występowanie z celownikiem (Dativ).

kraft ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) moc, siła (1.2) moc

(1.1-2) en kraft, kraften, krafter, krafterna

(1.1) Må kraften vara med dig! → Niech moc będzie z tobą!

(1.1) arbetskraft • kapillärkraft hästkraft

kraftig, kraftfull

kraft ()

rzeczownik (1.1) moc, siła (1.2) moc

(1.1-2) kraft; krafta