jazyk ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) język (mowa) (1.2) język
(1.1-2)
(1.1) řeč
jazykovědný, jazykový
brousit jazyk • držet jazyk za zuby
jazyk ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) językhttps://iecor.clld.org/languages/sorbianupper
jazyk ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) język (mowa) (1.2) język
(1.1) Poľský jazyk je veľmi podobný slovenskému. → Język polski jest bardzo podobny do słowackiego. (1.2) Lekár kázal pacientovi vyplaziť jazyk. → Lekarz kazał pacjentowi wystawić język.
(1.1) reč
jazykový jazýček
držať jazyk za zubami • hadie jazyky
jazyk ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) język (mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej) (1.2) język (to, co przypomina język) (1.3) języczek (wskaźnik na skali, np. wagi) (1.4) język (słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór) (1.5) plotka, szczególnie niewiarygodna, rozpowszechniana ustnie (1.6) naród, społeczność ludzi mówiących tym samym językiem
(1.4) přirozený jazyk → język ojczysty
jazykový, jazyčný, jazyčí
jazyk za zuby mieti