uczucie ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu (1.2) miłość, przyjaźń (1.3)
(1.1-2) (1.3)
(1.1) Po tym, co mi zrobił, miałem do niego uczucie żalu. (1.2) Łączyło nas wielkie uczucie. (1.2) Czy uczucie można kupić?
(1) uczucie +
(1.2) darzyć kogoś uczuciem
(1.1) doznanie, wrażenie, afekt, odczucie (1.2) przywiązanie, sentyment, skłonność
poczucie , odczucie , przeczucie , czucie czuły, czuć , odczuwać , poczuć , uczuć czuły, uczuciowy uczuciowo
angielski: (1.1) feeling; (1.2) affection arabski: (1) عاطفة, وجدان ; (1.2) ود baskijski: (1.1) sentimendu; (1.2) sentimendu białoruski: (1.1) пачуццё chiński standardowy: (1.1) 感觉 (gǎnjué) duński: (1.1) følelse esperanto: (1.1) sento fiński: (1.2) tunne francuski: (1.1) sentiment ; (1.2) sentiment friulski: (1.2) sintiment hiszpański: (1.1) sentimiento ; (1.2) sentimiento interlingua: (1.2) affecto islandzki: (1.1) tilfinning kaszubski: (1.1) wseczëcé kazachski: (1.1) сезім łaciński: (1.1) affectus niderlandzki: (1.1) gevoel niemiecki: (1.1) Gefühl ; (1.2) Liebe nowogrecki: (1.1) αίσθημα ; (1.2) αίσθημα polski język migowy: portugalski: (1.1) sensação; (1.2) sentimento rosyjski: (1.1) чувство szwedzki: (1.1) känsla tybetański: (1.2) བརྩེ་དུང་ ukraiński: (1.1) почуття ; (1.2) почуття wenecki: (1.1) sensassion, sensathion; (1.2) sentiménto węgierski: (1.1) érzés; (1.2) érzelem włoski: (1.1) sensazione; (1.2) sentimento