pant ()
, ,
czasownik nieprzechodni (1.1) dyszeć rzeczownik (2.1) dyszenie
(1.1) pant, panted, panted, pants, panting
pantingly panting panting
być może ze → dyszeć, łapać oddech, być w strapieniu < → walczyć o oddech w koszmarze ( mieć wizje) < (fantasióō) → halucynować, utworzone od (fantasía) → fantazja
pant ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) zawias (1.2) gęba
(1.1-2)
(1.1) závěs
pant ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) hipoteka (1.2) zastaw rzeczownik, rodzaj wspólny lub nijaki (2.1) kaucja (2.2) butelki, puszki itp., za które można otrzymać zwrot kaucji
(1.1-2) et pant, pantet, panter, panterne (2.1) en/et pant, panten/pantet, panter, panterne
(2.1) Hvis der stadig er væske i flasken, registrerer flaskeautomaten, at vægten af emballagen ikke passer sammen med pantmærket, og så kan den ikke udbetale pant. → Jeśli w butelce jest jeszcze płyn, automat do zwrotu butelek rejestruje, że masa opakowania nie pasuje do etykiety kaucyjnej, i nie może wypłacić kaucji.
(1.1) pantebrev → list hipoteczny • panthaver → wierzyciel hipoteczny • pantsikkerhed → zabezpieczenie hipoteczne (1.2) pantebrev → list zastawny • pantsætte → oddać w zastaw (2.1) pantsystem → system kaucyjny
pante panter
pant ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zawias